Destacados

Visítanos Freixanes co libro ‘O triángulo inscrito na circunferencia’

O presidente da Real Academia Galega, Víctor Freixanes, rememora connosco un libro imprescindible: ‘O triángulo inscrito na circunferencia’, publicado pola Editorial Galaxia, 37 anos despois da súa primeira edición.

Freixanes recorda os primeiros anos da democracia como un “tempo de optimismo”, unha época en que “non había futuro se a cultura galega e o galego non tiñan o seu lugar no mundo”, asegura.

O escritor, xornalista e profesor reflexiona sobre a situación política actual e amósase preocupado polo uso da lingua nas campañas dos partidos.

“España é responsable de protexer e respectar todas as linguas do territorio. A imposición dunha lingua ten resultados devastadores. Canta xente pode estar disposta a mercar ese argumentario?”, critica o xornalista.

“A lingua é a atmosfera da literatura, da vida. Nós construímos o mundo con palabras, interpretamos o mundo coas palabras e é a través das palabras como o lector fica atrapado nun libro”, conta o escritor.

A transmisión de estereotipos sexistas da cultura tradicional a análise nas xornadas ‘O género da tradiçom’

Falamos das xornadas ‘O género da tradiçom’ da Gentalha do Pichel con Carme Campo – educadora, bailadora e promotora do proxecto ‘Andar cos tempos’ – e coa etnomusicóloga Xulia Feixoo.

Conversas na Costa dos Castros. Reflexións sobre o patrimonio en Oia.

Falamos coa antropóloga Guadalupe Jiménez-Esquinas sobre o seu estudo ‘As outras caras do patrimonio. Reflexións sobre o patrimonio en Oia’ que se presenta hoxe en Mougás.

Comeza a vixésima edición do Salón do Libro de Pontevedra

O Salón Internacional do libro infantil e xuvenil comeza un ciclo con máis de 300 actividades programadas ata o 12 de abril no Pazo da Cultura de Pontevedra para fomentar a lectura entre os máis cativos.

A directora do salón, Eva Mejuto celebra nos micros da Radio Galega os 20 anos e danos as pista deste salón. O homenaxeado vai a ser o escritor gañador do Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil Antonio Tejado, varios autores lusófonos están convidados e a revolución é o tema central.

 

‘Commedia’ e ‘Invisibles’ triunfan nos Premios María Casares

Os XXIII Premios de Teatro María Casares entregáronse esta noite na Coruña. O espectáculo Commedia, de Contraproducións, obtivo tres galardóns: espectáculo, actor secundario e vestiario. Outros tres recoñecementos foron para Invisibles, de Redrum Teatro, por dirección, iluminación e adaptación-tradución.

A obra O servidor de dous amos, de Talía Teatro, conseguiu dous premios: maquillaxe e actriz secundaria. Outros dous galardóns foron para Casa O Rei, de Ibuprofeno, por actor protagonista e música orixinal. Anatomía dunha serea, de Iria Pinheiro, acadou outros dous: actriz protagonista e mellor texto orixinal.

Divinas palabras Revolution, do Centro Dramático Galego, recibiu un recoñecemento por escenografía; e Patapatúm, de Elefante Elegante, un galardón por mellor espectáculo infantil.

Neste espazo cultural falamos con Marián Bañobre, directora de Invisibles; e con Cándido Pazó, director de Commedia.

“O teatro convida o público a xogar, a crer unha historia, unha emoción”, asegura Cándido Pazó.

“Este premio é das protagonistas da historia, ás mulleres que contaron a súa vida e experiencias para axudar a outras. Por elas e polas que xa non están para contalo”, conta Marián Bañobre, directora de Invisibles, unha peza sobre a violencia de xénero.

O CGAI homenaxea a Chema Prado

Chema Prado foi Director da Filmoteca Española entre 1989 e 2016 e gran amigo da cinemateca galega dende a súa creación hai 27 anos. Por eso, dende hoxe e ata o 10 de maio, o Centro Galego de Artes da Imaxe rídelle unha homenaxe na que lle da carta branca para a ecolla dos filmes que marcaron a súa traxectoria. Con él falamos nesta edición do Diario Cultural.

Celebramos o Día da Poesía co festival ‘Alguén que respira’

Este 21 de marzo celébrase o Día da Poesía co Festival ‘Alguén que respira’ en Santiago e na Coruña.

Galicia é unha potencia mundial en produción poética e así o demostra a tradución do último libro de poemas de Lupe Gómez, Camuflaxe, a linguas como o castelán, o inglés ou un francés.

Este festival é un encontro de máis de 50 creadores dende diferentes lugares, linguas e idades, que traballan de forma diversa e amplían o espazo do que entendemos por ‘poeta’. Ámbitos como a música e a interpretación, tradicionalmente non vinculados coa poesía, atopan aquí unha nova forma de expresión.

Neste espazo cultural falamos con Manuel Cortés e Serxio Iglesias, de Ronseltz. Nos anos 80 foron pioneiros nunha nova forma de entender este xénero. Un grupo de xente nova que empregou a poesía como ferramenta para cambiar a sociedade.

“Eramos un grupo de xente formado nas aulas e nos bares, con inquietudes literarias e que queriamos facer algo diferente”, recordan na Radio Galega.

Fartos dos recitais propios da época, cheos de amor e de erotismo e lonxe da crítica e da ironía, comezaron a escribir poesía ‘de escarnio e maldicir’.

“É imposible que a poesía deixe de existir ou morra, sempre haberá locos que pensen que é o máis importante do mundo”, contan os poetas nas nosas ondas.

A historia baixo terra, no ciclo As mulleres dos mortos

A Universidade de Santiago de Compostela desenvolve esta semana o ciclo As mulleres dos mortos. Neste espazo cultural falamos coas investigadoras Inmaculada López Flores e con Olalla López-Costas

Que nos contan os mortos? As claves do pasado están baixo terra e, para descubrilas, adentrámonos no traballo que realizan estas investigadoras no seu día a día.

“Non recordo querer ser outra cousa, dende os trece anos tiña claro que quería dedicarme a isto”, asegura Olalla.

“Podemos analizar as enfermidades da poboación, a dieta, o traballo co gando e as migracións das persoas que vivían aquí antes ca nós”, engade a investigadora.

Este ciclo ten un dobre obxectivo, por un lado, ensinar como é o traballo diario neste oficio e, por outro lado, visibilizar un traballo realizado por unha maioría de mulleres, aínda que os postos máis representativos son ocupados por homes.

As primeiras gravacións caseiras, no Museo do Pobo Galego

O valor do cine vai máis alá das grandes salas e das gravacións profesionais. Antes de que os móbiles permitiran gravar todo o que acontece ao redor, houbo cineastas afeccionados que se converteron nos primeiros en deixar inmortalizados os recordos do pasado.

Material agochado nos rochos e faiados. Material co que nace a Mostra Internacional de Cinema Etnográfico do Museo do Pobo Galego. Neste espazo cultural conversamos coa guionista Saleta Gómez e co enxeñeiro Manoel da Costa sobre o Arquivo Galego de Cine Doméstico.

“Boto de menos escoitar as voces da xente do meu redor, o son das gaitas, pero as imaxes permítenos conservar todas as lembrazas”, recorda Manoel da Costa, cando as cámaras Super 8 só gravaban a imaxe.

“Buscar estas gravacións implica un gran traballo de campo, seguir pistas e atopar tesouros que están perdidos nas casas, na maioría dos casos en perigo de perderse para sempre”, conta Saleta Gómez.

Pin It on Pinterest