Todas as colaboracións

A antoloxía ‘Fiz Vergara Vilariño. Non deixes que a tardiña me sorprenda’

A antoloxía ‘Fiz Vergara Vilariño. Non deixes que a tardiña me sorprenda’ publicada na colección ‘Clásicos. Letras Galegas’ de Galaxia no centro do comentario de poesía de Alba Cid. 

“A herba de namorar” de María do Cebreiro

Alba Cid presenta o poemario “A herba de namorar”, de María do Cebreiro, publicado por Galaxia neste mes de setembro.

Trátase dunha selección e revisión dos seus 20 anos de traxectoria como autora.

“200 gramos de patacas tristes”, do poeta berciano Juan Carlos Mestre

A obra ‘200 gramos de patacas tristes’ do poeta berciano Juan Carlos Mestre na ollada da crítica literaria Alba Cid. O primeiro poemario en galego do autor xunta máis dun centro de poemas en prosa que publica Espiral Maior na súa colección Alba Longa.

 

Publícase o novo poemario de Samuel Solleiro

Publícase o novo poemario de Samuel Solleiro, en Chan da Pólvora.

Reedítase ‘Libro da Ribeira Sacra’, de Araúxo

A reedición dun libro totémico: Libro da Ribeira Sacra [Cinsa do vento] de Emilio Araúxo (Biblioteca de Mesopotamia, 2019)

Libro da Ribeira Sacra [Cinsa do vento], publicado inicialmente en Noitarenga (1996) e recuperado agora como terceiro volume da Biblioteca de Mesopotamia —selo impulsado por Chan da Pólvora—, era o libro co que Emilio Araúxo (Coles, 1946) fendía a década dos 90 e comezaba unha peculiar traxectoria entre o pensamento e a tradución, a fotografía e a escrita, a edición e os cruces xenéricos. Volume inusual en termos de extensión, meticulosidade e enunciación, distante das máis das “estéticas da representación” que coñecemos, pode percorrerse como unha enciclopedia do territorio citado, cunha forte condición de sedimento ou legado, marcado pola multiplicidade de voces e a fluidez. Acompaña a reedición un prólogo demorado de Arturo Casas que achega categorías posíbeis, ferramentas críticas para acompañar a escrita de Araúxo.

Tradúcese ao galego a poesía de Emily Dickinson e Robin Myers

Dúas poetas norteamericanas, entre o XIX e o presente: Herba abraiada. Poemas de Emily Dickinson (Rinoceronte, 2019) e Este é o agasallo que lle dou ó meu corpo de Robin Myers (Tulipa, 2018)

Herba abraiada. Poemas de Emily Dickinson (Rinoceronte, 2019), escolma e tradución a cargo de Marta Dahlgren e Manuel Forcadela, permítenos achegarnos á escrita dunha autora clásica da literatura norteamericana. Nacida en Amherst (1830), sobre a poeta pesou historicamente a forza do “mito”, o veo da reclusión e o illamento, felizmente en proceso de revisión. Trátase dunha edición bilingüe, presentada cronoloxicamente e guiada por criterios de representatividade, que privilexia o ritmo. Unha oportunidade para revisar a brevidade, precisión e orixinalidade da autora, así como o seu pensamento.

Este é o agasallo que lle dou ó meu corpo (Tulipa, 2018) é unha das plaquettes da colección 10×15 da compostelá Tulipa Editora. Esta escolma da poeta norteamericana Robin Myers (1987), da man da tamén poeta e tradutora coruñesa Claudia González Caparrós, alíñase cun dos propósitos da editora, o de promover traducións da escrita internacional. Un modo de descubrirmos unha obra directa, modulada a través de poemas longos e magnéticos que parten da observación e do cotiá, do experiencial e do corpóreo para afondar nunha identidade en movemento.

Publícanse os poemarios ‘Santa morte’ e ‘Minutos para a medianoite’

Na sección de poesía con Alba Cid falamos de novos poemarios da Editorial Galaxia: Santa Morte e Minutos para medianoite.

Santa Morte (Editorial Galaxia, 2019), é o novo poemario do poeta, narrador e guionista Manuel Darriba. Abríndose co paseo vespertino dunha muller nonaxenaria, o poemario explora certos límites e fendas para enfrontarnos ao paso do tempo, á Historia e ao Real con maiúsculas, ao dicible, a todo aquilo que criamos coñecer. Como acontecía no poemario precedente, Os indios deixaron os verdes prados (2010), o volume repousa nas imaxes e metáforas, así como nun efectivo modo de perfilar escenas entre o cotiá e o onírico, entre a consistencia e a inconsistencia de todo. Un poemario contido, tan reflexivo como desacougante, capaz de colocarnos nunha zona de penumbra, cos sentidos espertos.

Minutos para medianoite (Editorial Galaxia, 2019) é un poemario da autoría conxunta de Xavier Queipo e Ramón Neto, dous autores galegos residentes en Bruxelas e inseridos no Collectif de poètes bruxellois. O limiar do divulgador científico lugués Xurxo Mariño abre o libro, descubríndonos a natureza poético-científica do volume e reivindicando o coñecemento científico como chave poética, que amplía a capacidade de goce e interrogación. Cunha arquitectura coidada e abondas notas a pé, o volume fai pé en certezas e misterios científicos para explorar poeticamente ondas e partículas, invasións celulares, glaciares ou vórtex plásticos. Unha achega singular e dual, en diálogo con múltiplos interrogantes dos nosos días.

Falamos de ‘Parangolé’ de Pablo Fidalgo e ‘Sardiña’ de Miriam Reyes

Dúas reapropiacións: Parangolé de Pablo Fidalgo Lareo (Chan da Pólvora, 2019), Sardiña de Míriam Reyes (Chan da Pólvora, 2018)

Parangolé (Chan da Pólvora, 2019), é o primeiro poemario en galego do poeta e dramaturgo Pablo Fidalgo Lareo, nacido en Vigo en 1984. Partindo dun nome que tanto remite á leria e ás conversas barullentas como aos parangolés do artista carioca Hélio Oiticica —capas de materiais reciclados que revelan as súas cores na fluidez da danza—, o poemario flutúa entre a celebración do caos e dos espazos, construtores de identidade e outredade. A autoanálise e a disposición poética, inquisitiva e asertiva a un tempo, capaz de revisar as correntes afectivas, permítennos recoñecer ao autor que xa traballara os exilios familiares noutras pezas, mentres o poemario asenta noutras viaxes e noutros apoios simbólicos como o parangolé ou as aves.

Sardiña (Chan da Pólvora, 2018), da autoría de Míriam Reyes e inserido na colección “Areal de Melide”, destinada a proxectos interartísticos, é o primeiro poemario en galego da autora, que nace en Ourense en 1974 e emigra a Caracas aos oito anos. A importancia do traballo fotográfico e performativo desenvolto en exclusiva para o libro —verdadeira seña do seu quefacer como creadora—, conflúe aquí coa indagación metalingüística. O achegamento á lingua dos afectos, á lingua do avó ao que dedica o volume, é tan libre como dificultoso, un camiño de respecto e frustracións, de fragmentos riscados e inclusión de materiais da memoria. As palabras teñen corpo, lugar no corpo, contan unha historia allea e propia.

Lemos poesía de Luz Pozo Garza e Andrea Alciato

Dous regresos, memoria e emblemas: Pazo de Tor de Luz Pozo Garza (Alvarellos, 2018) e Libro de emblemas de Andrea Alciato (Rinoceronte, 2019)

Pazo de Tor (Alvarellos Editora) é o regreso poético de Luz Pozo Garza na colección “Libros do Sarela”. Con sete décadas de oficio poético, a autora realiza unha busca vital e xenealóxica, vinculada ao pazo sobre o Val de Lemos que dá título ao libro, e ao que a familia dos Garza estivo ligada. Tamén “unha poética materna”, como Carmen Blanco sinala, marcada polo habitual ton reflexivo da autora, a súa malla simbólica, a plasticidade elegante das imaxes e mesmo polas homenaxes e referencias queridas, de Luís Pimentel ao Coleridge da “arpa eólica”.

Libro de emblemas (Rinoceronte Editora), da autoría de Andrea Alciato (século XVI) é unha recompilación de emblemas renacentistas, isto é, ilustracións alegóricas canda un título e un epigrama explicativo en verso, cun propósito moral ou didáctico. De enorme influencia na literatura e artes figurativas, esta escrita “mediante símbolos velados”, cargada de alusións e significados, chega ao galego con tradución, introdución e notas de Raúl Gómez Pato, á súa vez director de Vétera, colección xa fundamental no panorama editorial galego, tenaz na súa apertura a outras literaturas e momentos históricos.

Artefactos entre o poético e o visual

Artefactos entre o poético e o visual: a plaquette Berta de Xosé María Álvarez Cáccamo (Chan da Pólvora, 2019) e o libro de artista Parece unha formiga de Pablo Otero (Faktoría K, Kalandraka, 2019).

Berta (Chan da Pólvora), artefacto coidado, breve e intenso como o son as plaquettes, chega a nós no primeiro cabodano do pasamento de Berta Cáccamo, trenzando ilustracións conceptuais da pintora, ese fluír de manchas e fíos, canda unha composición poética en homenaxe, escrita por un dos seus irmáns, o poeta Xosé María Álvarez Cáccamo. Sendo a intimidade un efecto da linguaxe, Cáccamo ofrecénos un texto máis directo e entrecortado, cunha restra de referencias-ponte entre os irmáns (xeográficas, pictóricas ou literarias) e atendendo ao quefacer artístico de ambos.

Parece unha formiga (Faktoría K), o libro do artista visual Pablo Otero, capaz de abrir a colección Rizomas, parte dunha forma mínima (formiga, mancha, pegada, lunar…) para obter rendemento da suxerencia, da redundancia, e tamén do xogo, dunha transformación visual ou lingüística que nos leva da man aos grandes interrogantes. Un volume atrevido e híbrido, que non precisa clasificacións xenéricas nin etarias para abrirse coa potencia precisa.

Pin It on Pinterest