Todas as colaboracións

Armando Requeixo tráenos ‘Non fales o que non debes’ de Luís Manuel García Mañá

 

Non fales o que non debes (Xerais) achéganos a historia dun maxistrado dunha cidade galega que se suicida xusto no momento no que no seu Xulgado de Instrución se está a investigar a complexa Operación Táchira. A morte do xuíz, unida ao suicidio nos calabozos da comisaría da cidade dun concelleiro preventivamente detido pola súa suposta implicación nos delitos investigados na operación, disparará as sospeitas de que estas mortes non son casuais, fío do que tira o tenaz xornalista Aquem, alias Vagalume, para tratar de desvelar as razóns que se agochan tras as súas desaparicións.

Que pasou realmente? Que esconden estes suicidios e cales foron as relacións dos finados coas persoas que os rodeaban? Pode sobrevivir a Ética en río tan avolto?

 

 

Lara e Sabela é a última novela de Ignacio Vidal Portabales

Esta semana Armando Requeixo convídanos a ler a última novela de Ignacio Vidal Portabales: Lara e Sabela.

A historia que Lara e Sabela (Xerais) desenvolve preséntanos á propietaria dunha galería de Arte, Sabela, que namora dunha das pintoras que representa, Lara, e intenta conquistala aproveitando que esta fica soa ao lle morrer o marido.

Novela de amor e de humor, Lara e Sabela achéganos ao complexo mundo dos circuítos profesionais de Arte e pon ao descuberto a fina liña que separa a ética e a estética nestes eidos.

 

 

Armando Requeixo homenaxea coa súa colaboración ao intelectual galeguista Isaac Díaz Pardo

Esta semana Armando Requeixo rende homenaxe na súa colaboración ao intelectual galeguista Isaac Díaz Pardo por mor da celebración, en días pasados, do centenario do seu nacemento. Con tal motivo, convídanos a coñecer dous títulos arredor da súa figura: Homes de palabra. Conversas con Isaac Díaz Pardo e Xosé Neira Vilas,de Paco López-Barxas, e mais Isaac Díaz Pardo. Correspondenciacon Carmen Blanco e Claudio Rodríguez Fer.

‘O libro da filla’, de Inma López Silva e ‘A incríbel viaxe de Noa’, de Fernando M. Cimadevila

Esta semana Armando Requeixo tráenos dúas propostas narrativas ben diversas: dunha banda, a novela O libro da filla, de Inma López Silva, e, doutra, o relato A incríbel viaxe de Noa, de Fernando M. Cimadevila.

O libro da filla (Galaxia) é un relato social e intimista, onde unha trama familiar e particular lle serve á autora para propor unha revisión en clave xeral e pública: unha prestixiosa xornalista, Helena Sánchez, acepta investigar o caso de Fernando, que sofre condena por agresión sexual á súa filla. A intención é que a reportaxe xornalística lle sirva para restaurar a súa imaxe e axudar a eximilo, pero pronto a periodista vai bater co dificultoso desentrañamento dunha verdade escura, na que non se sabe ben se existe ou non o complot entre a ex-muller de Fernando e a súa filla, tal como el defende, ou a condena é xusta. Polo camiño cruzan as fías do totalitarismo neofascista da extrema dereita e das complexidades dun amor non sempre ben entendido. Unha novela que entrelaza as fías do sentimental e do político para poñer ao descuberto as miserias da sociedade que nos acubilla.

A incríbel viaxe de Noa (Contos Estraños) é o relato dunha aventura pola supervivencia nun mundo postapocalíptico. A historia de Noa, unha rapaza que tenta fuxir da Urbe ata un lugar arredado do centro dunha civilización agresivamente hipertecnoloxizada, sérvella a Cimadevila para facernos reflexionar sobre o perigo dos extremos antiecolóxicos nos que o ser humano se move ao tempo que propón unha narración de aventuras engaiolante, protagonizada por unha afouta moza e o seu can, acompañados dun robot. Unha historia que acusa a pegada do director xaponés e debuxante Hayao Miyazaki e que tira proveito do recurso ao manuscrito atopado e o intelixente xogo de planos temporais.

‘Fóra do mapa’, de Alastair Bonnett, e ‘A xente de Hemsö’, de August Strindberg.

Esta semana Armando Requeixo vén con dúas traducións baixo o brazo: Fóra do mapa, de Alastair Bonnett, e mais A xente de Hemsö, de August Strindberg.

Fóra do mapa (Rinoceronte), traducido por Moisés Barcia, é unha guía de espazos perdidos, cidades invisibles, illas esquecidas e lugares salvaxes que nos ensinan sobre o mundo. Neste tempo onde cremos que nada no planeta nos pode sorprender, este libro ofrece unha viaxe por xeografías que aínda permanecen agochadas e gardan, intacto, o seu fascinante misterio.

A xente de Hemsö (Hugin e Munin), trasladado dende o sueco ao galego por Marta Dahlgren, é un clásico da novelística nórdica. Publicado en 1887, nel Strindberg recupera as súas vivencias da infancia para homenaxear a forma de vida dos insulares rurais do arquipélago de Estocolmo. Adaptada ao cinema, o teatro e a televisión, esta narración constitúe un canto á vida sinxela e pragmática da paisanaxe tradicional do Norte, chea de sabedoría popular e conmovedora fe na loita polos pequenos logros cotiáns, nos que reside toda felicidade.

‘Tantos anos de silencio’ de Francisco Castro, e ‘Flashes’ de Ursula Heinze

Esta semana Armando Requeixo convídanos á lectura de dous libros acabados de saír do prelo: Tantos anos de silencio, a nova novela de Francisco Castro, e mais Flashes, o recente volume de prosas de Ursula Heinze.

Tantos anos de silencio (Galaxia) revisita o tema da Guerra Civil e dos infames asasinatos que entón se produciron. Ánxela, unha historiadora que presta os seus servizos á Asociación da Memoria Histórica de Vila Flavia, recibe o encargo desta para investigar unha zona de posibles enterramentos de axustizados no 36. Tras as súas pescudas exhúmanse seis cadáveres: os de cinco homes e mais unha muller. Os restos desta última aparecen abrazados a un libro que resulta ser o manuscrito dun poeta descoñecido. A investigación da identidade da muller e das circunstancias que explican o seu soterramento acompañada do poemario inédito, así como o desvelamento da identidade do enigmático poeta inician unha xeira de descubrimentos que iluminan o horror vivido en Vila Flavia nos comezos da contenda bélica e nos devolven o retrato dun tempo témero, simbolicamente gobernado pola maldición bíblica de Caín e Abel.

Flashes (Fervenza) é un conxunto de case dous centos de prosas moi breves. Nelas a autora rememora instantes vitais que tanto poden recrear incidentes coma xuntanzas, igual descricións de momentos que evocacións de situacións. Por xunto axudan a caracterizar o xenuíno mundo da autora nas distintas épocas da súa vida e achegan o coñecemento de ambientes e persoas que lle foron, e nalgún caso aínda lle son, ben próximos. Malia a súa manifesta diversidade, estes flashes teñen como común denominador a ollada burlona e o humor crítico, pois, tal como anuncia a cita de Ernst Schnabel coa que se abre o libro, “sen ironía non hai historias”.

‘Os Estados e Imperios da Lúa’, de Cyrano de Bergerac, e mais ‘As confesións dunha filla do século’, de Donna Paola

Esta semana Armando Requeixo tráenos noticia de dous textos narrativos traducidos: Os Estados e Imperios da Lúa, de Cyrano de Bergerac, e mais As confesións dunha filla do século, de Donna Paola.

Traducido dende o francés orixinal por Henrique Harguindey Banet, O outro mundo ou Os Estados e Imperios da Lúa (Rinoceronte) foi escrita por Cyrano de Bergerac a mediados do século XVII. Clásico da literatura de viaxes imaxinarios ao espazo, o autor sérvese do subterfuxio de recrear unha ficticia estancia na Lúa para defrontar o goberno dos lueses co dos terrícolas e así poder criticar a política e a sociedade do seu tempo, especialmente os asuntos relixiosos, o despotismo da realeza e da nobreza e tamén o esquecemento da ciencia e do saber.

As confesións dunha filla do século. Epistolario dunha morta (Hugin e Munin) é unha tradución do italiano realizada por Isabel Soto. A novela foi publicada en 1901 e ten forma epistolar. Nela, a súa protagonista, Viviana, dá a coñecer as dificultades da que foi a súa vida e a visión que ten das relacións interpersoais a través de oito cartas que envía a outras tantas persoas sinaladas e próximas a ela logo de se suicidar. Por medio destas epístolas imos descubrindo a hipocrisía social da súa época, ao tempo que se afirma a liberdade sexual da protagonista, namorada dende adolescente da súa amiga Paola.

‘Homes de ferro’, de Alfredo Conde, e a escrita de Juan Carlos Mestre en ‘200 gramos de patacas tristes’

A novela ‘Homes de ferro’, de Alfredo Conde, e mais a escrita de Juan Carlos Mestre en ‘200 gramos de patacas tristes’ son as propostas que nos trae esta semana Armando Requeixo.

Homes de ferro (Ézaro Edicións) é unha narración mariñeira, a crónica da viaxe xacobea que catro irlandeses levan a cabo dende Dublín ata Galicia nun currach, embarcación tradicional en que durante moitas xornadas de singradura e a forza de puro remo salvan a distancia entre estes dous países celticamente irmandados. Alén do propio relato da peregrinación per loca maritima e da descrición detallada do que vai sucedendo na navegación ao longo da costa insular, da beiramar francesa e do periplo cantábrico, a narración vai tecendo aos poucos un retrato das relacións que dende ben antigo unen Irlanda e Galicia, os personaxes míticos que as vencellan como Breogán, Ith, San Brandán ou Amergin, mais tamén todo o que de común temos cultural e identitariamente.

200 gramos de patacas tristes (Espiral Maior) é o primeiro libro en galego deste destacado poeta berciano, un conxunto de máis dun cento de prosas líricas breves nas que a auténtica protagonista é a memoria dun tempo (o da infancia e mocidade), unha paisaxe (a bisbarra natal do autor) e unha paisanaxe (todas as persoas que alí tratou e que deixaron pegada nel). Entrelazadas con todas estas realidades figuran tamén os textos reflexivos e críticos, de carácter social reivindicativo, e tamén outras prosas nas que a propia escrita ou a arte en xeral son o centro de atención.

‘O libro dos trens’ e mais da novela curta de Alberto Fortes ‘O verán en Lucenza’

Esta semana Armando Requeixo convídanos á lectura do conxunto de relatos de varios autores O libro dos trens e mais da novela curta de Alberto Fortes O verán en Lucenza.

O libro dos trens (Galaxia) reúne dez historias escritas por Ana Cabaleiro, Anna R. Figueiredo, Antonio Piñeiro, Arantza Portabales, Daniel Asorey, Diego Giráldez, Iria Collazo López, María Alonso Alonso, Miguel Anxo Fernández e Víctor F. Freixanes. Moi diversas tanto nos universos recreados coma na estética compositiva, todas elas coinciden en incorporar a realidade ferroviaria como un elemento constitutivo das súas tramas, en non poucos casos de xeito protagónico e, onda non, como presenza decisiva.

O verán de lucenza (Xerais) achéganos ás vacacións rurais do fillo do Cortizo, un rapaz dos setenta que pasa os días de verán cunhas súas tías maiores. A narración detense nos traballos e nos días da escasa veciñanza da parroquia, ao tempo que amalgama realidade e transmundo para tecer un relato que reflexiona sobre os conceptos de tempo, memoria e existencia e acaba por iluminar lembranzas escurecidas do pasado da xentes do lugar.

‘Diario dun enterro’, de Gonzalo Hermo, e ‘A luz da chuvia’ do que son coautores Delfín Caseiro e mais Antón Jardón

Esta semana Armando Requeixo proponnos a lectura de dúas novidades narrativas: a novela Diario dun enterro, de Gonzalo Hermo, e mais o libro de relatos A luz da chuvia, do que son coautores Delfín Caseiro e mais Antón Jardón.

Diario dun enterro (Galaxia) achéganos a historia dun escritor novo, Xacobe, que vive en Barcelona e ten que regresar a Eiradona, a súa localidade natal en Galicia, para asistir ao enterro de seu avó. A narración, que se nos presenta baixo fórmula diarística, vainos relatando o que acontece dende que Xacobe sabe do pasamento do seu familiar ata que rematan as exequias e regresa a Catalunya, polo que a acción se concentra en apenas tres días. Tan intensa vivencia obriga ao protagonista a repensalo todo: as relacións que mantén coa familia e co seu namorado, a distancia que o separa da súa terra, o contraste entre a vida urbana barcelonesa e a do rural galego e todas as circunstancias que caracterizan a súa vida como escritor en precario.

A luz da chuvia (Toxosoutos) é un conxunto de dez relatos protagonizados por diversos personaxes que deambulan pola Galicia interior dos tempos da Posguerra, aturando unha vida chea de miserias e de friaxes. Nestas historias os espazos, os ritmos e ciclos da natureza, amais dos códigos herdados da tradición teñen unha importancia decisiva para entender o proceder dos personaxes, en moitos sentidos arquetipos dunha Galicia eterna que aos aproxima aos modelos da literatura oral e popular.

Pin It on Pinterest