Todas as colaboracións

As fotografías de Isabel Muñoz

Colaboración de Rosario Sarmiento onde nos falará das fotografías de Isabel Muñoz, que ten unha exposición ao aire libre na Coruña.

Falamos da mostra “Seica”, a primeira exposición individual de Xesús Carballido

A obra de Xesús Carballido é absolutamente singular, traballando cunha linguaxe profundamente persoal recupera obxectos da vida cotiá para integralos e compoñera partir deles e dunha maneira equilibrada, unha nova obra de arte. Compón os seus collages a partir de obxectos que deixaron de empregarse, que xa non teñen utilidade, e que adquiren de novo vida propia dentro da peza, evocando lembranzas, recordos e ideas.
Carballido emprega todo tipo de pequenos obxectos para crear as súas obras, desde tipos de imprenta a cunchas mariñas, ferros forxados, restos de xoias, etiquetas de produtos comerciais e mil obxectos máis; construíndo con todo iso minimundos que nos trasladan a lugares misteriosos, pero tamén coñecidos, como gardados nos recunchos da nosa memoria.
A mostra do Museo do Mar, componse de preto de setenta obras -collages, debuxos e tamén algunha escultura- e entre as que se atopan dúas series de temática mariñeira elaboradas especificamente para esta exposición. 

Falamos da mostra Mente/Materia do escultor Silverio Rivas, na Casa das Artes de Vigo

Silverio Rivas é un dous grandes nomes da escultura contemporánea en Galicia,  home de gran  capacidade de  traballo e  profundo  coñecemento dás técnicas pero sobre todos dos materiais e  as  súas  leis. Pioneiro da abstracción, para Silverio a escultura é “o territorio que habito e onde ocorren todas a s cousas…porque a escultura é a extensión dun mesmo”

Falamos da mostra “Tecer os referentes” da artista Elisa Torroba na Fundación Laxeiro de Vigo.

Tecer os referentes” é a primeira mostra individual en Galicia desta artista malagueña, onde retorna despois de cursar  o Máster en Arte Contemporánea da facultade de Belas Artes de Pontevedra no ano 2014, planteandonos una visión crítica sobre o papel do libro como mecanismo de construción cultural.
A artista busca desmontar, disolver e fragmentar o libro para volvelo montar de forma diferente, deconstruíndo e pervertendo as súas estruturas, construíndo unha nova orde matemática e incidindo na realidade híbrida que o libro vive na actualidade e na modificación da súa linguaxe na sociedade dixital.
A medio camiño entre a Instalación, a escultura e a documentación, Terroba propón na mostra unha montaxe articulado formalmente a partir de tres soluciones técnicas, como son o tecido de papel, colgado en parede como un cadro convencional, a escultura en papel e o libro intervido.
O proxecto enmárcase na investigación que esta  xoven artista leva realizando nos últimos anos sobre o significado do libro como ferramenta de transmisión de coñecemento

Falamos da mostra “No, aún no” da artista Yolanda Herranz no museo MARCO de Vigo

A nosa colaboradora de Arte pública, Rosario Sarmiento, tráenos novidades artísticas coma esta e outras coma as exposicións do fotógrafo Manuel Vilariño e de Celeste Garrido, unha artista cuxo traballo está relacionado ca identidade e as cuestións de xénero.

Chegamos ó final do noso camiño pola arte das rúas e espazos públicos galegos

Chegamos ó final do noso camiño pola arte das rúas e espazos públicos galegos

Detémonos na arte plástica de Isaac Díaz Pardo polo centenario do seu nacemento

Coa nosa colaboradora de arte, Rosario Sarmiento, facemos un pequeno paréntese no percorrido por diferentes referencias de arte nas rúas e espazos públicos, para falar do centenario do nacemento de Isaac Díaz Pardo, cumprido este sábado 22 de agosto.

Falamos das obras do escultor Silverio Rivas, “A porta do Atlántico”, en Vigo, e a “Ara Solis”, na Coruña

Seguimos falando de arte pública nas rúas e espazos públicos coa nosa colaboradora Rosario Sarmiento.

Silverio Rivas é un dos grandes nomes da escultura contemporanea en Galicia, home da gran capacidade de traballo e  profundo coñecemento das técnicas e os máis diversos materiais. As súas obras son o resultado de percorrer as etapas do intenso camiño que iniciou de neno, con apenas 10 anos,  sendo aprendiz xunto ao seu pai no taller de carpintería familiar: a Escola de Artes e Oficios de Vigo, os seus estudos en Madrid, a súa estancia en París, os anos de duro traballo na canteira de Porriño, o seu actual taller en Tui. Sempre unido á linguaxe da abstracción do que foi pioneiro en Galicia, Silverio Rivas é un gran coñecedor da materia e as súas leis.

A Porta do Atlántico” é un das obras de arte publica máis coñecidas e referenciais de Vigo. Ésta composta por tres bloques: a porta propiamente dita de  14 m. de altura e outras duas pezas, situadas ao principio da Gran Via e da Avenida de Castelao. Trátase dunha homenaxe aos emigrantes galegos que saíron de Vigo cara as Américas durante os séculos XIX e XX.

A “Ara Solis” é un “altar ao sol” que é tamén un gran umbral granítico, unha porta que simboliza o paso ao mar, a terra e o vento, case aos pés da Torre de Hércules, o milenario faro romano da Coruña.
 


“Familia de Menhires” ou “Menhires pola paz”: a instalación deseñada por Manolo Paz en 1994 baixo a Torre de Hércules

A nosa colaboradora de arte pública na rúa, Rosario Sarmiento, vén falarnos dunha das intervencións máis singulares de Manolo Paz: “Familia de Menhires” ou “Menhires pola paz“. Un conxunto de 12 menhires cravados sobre a liña marítima do horizonte, que de forma elíptica acoutan o espazo convertidos xa nun símbolo da cidade.

Con esta obra Manolo Paz non só consegue unha perfecta simbiose entre obra e espazo físico e temporal, senon a tradución do seu propio vocabulario creativo a unha obra que se compromete coa contorna, transformándoo e enriquecéndoo. 

Manolo Paz é sen dúbida, un dos nomes de referencia na escultura contemporánea en Galicia destas últimas décadas. Formado a finais da década dos setenta na Escola de Artes e Oficios Santiago de Compostela, o comezou a darse a coñecer ao cultivar excelentes críticas durante a súa participación na V Bienal Nacional de Pontevedra cos seus característicos traballos en pedra. Xunto a Leiro, Menchu Lamas, Patiño e Lamazares converteuse nun dos valores plásticos máis destacados do panorama artístico galego de comezos dos anos 80

As referencias das súas escultura ancóranse na cultura celta relacionada co mundo megalítico e  castrexo. É un creador que desenvolveu ao longo da súa carreira un estilo propio, cuxa referencia máis clara é o seu traballo coa pedra , aínda que tamén traballou outros materiais como o metal ou a madeira, combinando esta última coa pedra . 

Arte na rúa: O Mural da Canteira

A nosa colaboradora de arte, Rosario Sarmiento fálanos hoxe de arte pública nas rúas.

Dado que estamos nun verán bastante diferente, agora máis que nunca esa “arte na rúa” non ten problema para ser visualizada polo público en calquera momento.

Comezamos cunha das referencias da arte pública máis interesantes que hai en Galicia: O Mural da Canteira, de Leopoldo Nóvoa na Coruña. Realizado no Parque de Santa Margarida, en 1989 foi plantexada por Nóvoa como unha prolongación temática e conceptual do Mural do estadio do Cerro realizado tamén por el entre 1960-64 en Montevideo. En ambos proxectos Nóvoa traballará nunha linguaxe plenamente informal e nunha integración das artes plásticas e a arquitectura.

Leopoldo Nóvoa (Salcedo, Pontevedra 1919 – París, 2012) é un dos grandes referentes da arte abstracta tanto dentro como fóra de Galicia na segunda metade do século XX.  Foi un artista moi riguroso e un home reflexivo e profundo, que viviu unha longa e prolífica existencia en países e circunstancias moi dispares. Iso fixo del un personaxe cosmopolita e de vasta cultura. En decembro do pasado ano, cumpriuse o 100 aniversario do seu nacemento.

 

Pin It on Pinterest